Home Blog: Gerdie schrijft Drugs.

Drugs.

Drugs

‘Look’, zegt een Spaanse vriend van me.
Hij toont een filmpje waarop een jongeman ligt te kronkelen over de grond.
Oncontroleerbare bewegingen maakt en een verwarde blik heeft.
Verbaasd vraag ik wat dit is. ‘Cannibal’, was zijn antwoord. Vervolgens toont hij meer filmpjes.

Wat ik zag waren jongeren die behoorlijk agressief en wild tekeer gingen.
Ogen als vuur en hun geest niet in deze wereld; aanvallend op alles om zich heen.
Ook naar mensen. Ja, zei hij, het heet niet voor niets ‘Cannibal’. Na het genuttigd te hebben val je er mensen mee aan……ik werd er stil van.
Ik keek in de ogen van een ‘nieuwe’ drug. Over komen waaien uit Amerika.
Die nu plaatsneemt in de Spaanse badplaatsen.
Ik heb het nooit begrepen en zal het nooit begrijpen waarom mensen drugs tot zich nemen.
Begrijp me goed: iedereen mag op dat gebied van mij doen en laten wat hij of zij wil.
Ik zal het dus nooit veroordelen of afkeuren. Zeker niet bij volwassenen.
Zij hebben in alles een eigen verantwoordelijkheid naar zichzelf.
En naar ik mag van uitgaan de intelligentie en wijsheid in pacht om te weten wat ze doen.

Maar waar ik me wel zorgen om maak, is de opkomende jeugd. De tieners.
Een kwetsbare groep die op veel te jonge leeftijd hiermee in aanraking komt.
Nog weinig zelfverzekerd is en veelal mee wil gaan met de groep, om erbij te horen.
En vaak via hun beste vrienden pillen en drugs krijgen  aangereikt. Soms zelfs stiekem in hun glas.
Deze jeugd wens ik een juiste voorlichting toe. Want eerlijk is eerlijk.
Na me ingelezen te hebben op verschillende sites over drugs, lijkt het alsof we hier in Nederland praten over een koffiemomentje, een broodje een luchtig hapje of een snapje.
Terwijl de uitwerking toch net even iets anders is dan een cappuccino.
Maar los daarvan, vraag ik me ook wel eens af hoe bewust en duurzaam onze huidige bewuste mens eigenlijk is.
En dan bedoel ik vooral de jong volwassene, die zich bezighoudt met duurzaamheid en eerlijke producten.
Geen kinderhandjes uit China aan hun spijkerbroek wenst en eerlijke handel wil rondom een sjaal of banaan uit Afrika.
Die mens die gaat voor groen en tevens massaal ‘knuffelt’ en voor ‘liefde ’ gaat op festivals en feestjes; gedragen door pillen. Vraagt diezelfde bewuste mens zich dan niet een keer af hoe duurzaam en eerlijk die knuffelpil of dat plezierpoeder is?
Hoeveel ellende en oneerlijkheid dat o.a. in Mexico geeft? Of hier in Nederland?
Nee, heel vreemd, want  dan lijkt men zich te schuilen achter het niet kloppende beleid.
En ruimdenkend als we zijn kijken we niet verder dan de joint lang is of de pil rond en gebruiken en slikken we vrolijk verder. Joehoe!

Je hebt geen geestverruimende middelen nodig om te beseffen dat men hier een visie gebruikt met twee gezichten.
Zo gauw het om koffie gaat zijn we duurzaam en fair bezig, maar als het om een drug gaat, laten we al onze principes los en voeden we met een vredelievende grijns op het gezicht het harde criminele circuit.
Ik wens de jeugd een goede en eerlijke voorlichting toe, waar meerdere kanten belicht worden dan alleen het zogenaamde grensverleggende plezier dat je ervan krijgt. En dan nog, mogen ze uiteindelijk zelf beslissen.

GerdieYoga 231a

Geschreven door Gerdie van Gerwen september 2015

meer